STAAL 14+

MAX.XXXL

Als ik wist wie ik was, zou ik dan zijn wie ik nu ben?

Ergens in een niemandsland bevinden zich jongens. Zwijgende jongens die hun best doen om groot en sterk te zijn, die zich ontrekken aan de wetten van hun vaders en de armen van hun moeders. Jongens in de wachtkamer van het echte leven. Die een balletje trappen, een robbertje vechten en geduldig wachten tot het over is, dat groeien. Om te voorschijn te komen als man, als echte man. Als krachtpatser, grappenmaker, carrièreman, rokkenjager, rebel of misschien gewoon als eeuwige puber.

Moniek Merkx: “Ik wil graag een documentaire voorstelling maken over hoe jongens mannen worden. Tussen 15 en 25 jaar zijn ze in de superkracht van hun leven. Zij zijn de roekelozen, ze durven alles en hebben vaak een sterk lichaam. Maar die kracht mogen ze in het dagelijks leven nauwelijks laten zien. Ze moeten praten, overleggen en onderhandelen en tja dat vinden ze vaak nogal saai of ongemakkelijk. In Staal zijn jongens stoer, sterk en ongenaakbaar. Hun jongensachtigheid mogen ze in volle glorie inzetten. Maar ze mogen ook klungelen, niet uit hun woorden komen, hangen, onhandig en pijnlijk kwetsbaar zijn. Ze trekken wat mij betreft ook hun camouflagepak uit. Ik vraag me dan nu af of dat troostend is of eerder schaamtevol? Waarschijnlijk allebei.”

Over eerder werk voor jongeren van Moniek Merkx schreef de pers: "Levend, verfrissend, sprankelend puntje van-je-stoel-theater." (Haarlems Dagblad over Nacht), "Zoals altijd is Merkx' enscenering weer een kleurrijk, geestig en dynamisch geheel.” (8Weekly over Reigen) Joop van Brakel tekent in Staal opnieuw voor een spannende soundtrack.

De pers over STAAL

“Nu al de hit van het seizoen” (…) “ontroerende bewegingsexplosie” (…) “Moniek Merkx maakte een wervelende mix van dans, vechtsport, virtuoos stuntwerk en energiek gespeelde theaterscènes.” (Trouw)

"De sterkere grappen en vondsten zijn zonder meer voltreffers.” (…) “een van de beste Nederlandse jongerenvoorstellingen van de afgelopen jaren.” (Groene A'dammer)

“Energieke voorstelling, waarin gelachen, gevochten, geklommen, gezongen en gedanst wordt. (…) Wanneer krijg je nou de kans om schaamteloos in de breinen te mogen kijken van zeven stoere mannen?” (Telegraaf)

"Verrassend frisse en humoristische testosteronbom. (…) “Deze productie zit boordevol schitterende impressies, is actueel (…) en verveelt geen moment. Dit is niet in de laatste plaats verdienste van de charismatische cast.” (On Stage)

“Staal is een heerlijke, energieke, grappige, gevoelige voorstelling voor jong en oud.”(Theaterjournaal)
 


Educatie
Een belangrijk onderwerp bij de vorming van je eigen identiteit is of je een jongen of een meisje bent. In meerdere educatieve programma’s hebben we apart gewerkt met jongens en meisjes. Dat leverde altijd bijzondere ervaringen op. Er komt meer rust en concentratie bij de meisjes en er is meer ruimte voor intieme gesprekken. De jongens worden meestal meer uitgelaten en gaan elkaar uitdagen. Naar aanleiding van Staal hopen we dat ze openhartiger naar zichzelf en de ander durven te kijken. We nodigen de groepen uit over elkaar een documentaire te maken. Hoe zien jongens meisjes en andersom?

Wanneer: Enkele dagen voor de voorstelling in de klas
Nodig: twee ruimtes (de klas wordt opgesplitst)
Duur: blokuur
Wie: Theaterdocenten van Max.
Capaciteit: 30 scholieren
Prijs: in overleg
Contact: Dorien Folkers (dorien@tgmax.nl)
 


STAAL 14+
Leeftijd
vanaf 14 jaar (VO)
Speelperiode
september t/m november 2011
Discipline
theater
Duur
60 minuten
Speelvlak
10 x 10 x 5,5
Max. bezoekers
Vrije vst: 350 / Schoolvst in theater: max. 200 leerlingen
Educatie
Niet beschikbaar
Regie
Moniek Merkx
Tekst
Moniek Merkx
Spel
Abdelkarim el Baz, Tibor Lukács, Joël Mellenberg, José Montoya, Linar Ogenia, Jurriën Remkes en Jeroen van Venrooij
Vormgeving
Sanne Danz
Compositie
Joop van Brakel
Kostuums
Marike Kamphuis