Column Joop Kuyvenhoven

 

      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Het kind, het badwater en de rekening

30 maart 2011

Afgelopen week werd het rapport 'Pluspunten' gepresenteerd, een onderzoek onder 24 gesubsidieerde jeugdproducenten door LAgroup in opdracht van de NAPK. Hieruit wordt duidelijk dat door een stapeling van overheidsmaatregelen - de btw verhoging, de afschaffing van de cultuurkaart, het verdwijnen van bemiddelaars voor het onderwijsaanbod en uiteraard de bezuinigingen op rijks- en regionaal niveau - de jeugdpodiumkunsten dubbel worden gepakt.

Alleen al voor dat gestapel van deze narigheid en de rekening presenteren aan die 'weerloze en weinig kapitaalkrachtige' kinderen (lees: het onderwijs), zou dit kabinet, vanwege kindermishandeling, naar het schavot moeten worden geleid. Maar niks daarvan. De kunstinstituten zijn zwaar en nerveus bezig via allerlei ronde en langwerpige tafelgesprekken de bezuinigingen in te boeken, topdown de pijn te verdelen en opnieuw het stelsel in te richten. Kruitdampen stijgen op uit de catacomben van de Haagse Schimmelpennincklaan en de Amsterdamse Sarphatistraat. Er wordt deze dagen wat afgestreden, geschaakt en aan belangen verdedigd.

Kunst voor kinderen en jongeren zou politiek onbetwistbaar moeten zijn. De kans dat dit kabinet haar armoedig wereldbeeld bijstelt is klein. "Niemand in de kunsten is veilig", zo bombaste de staatssecretaris voor Cultuur. Die onveiligheid voor de jeugdpodiumkunsten komt heus niet alleen vanuit de politiek, maar kunnen we ook verwachten uit collegiale hoek. De G8, de grotere regio en stadsgezelschappen, zullen of kunnen de jeugd 'er wel effe bij doen…'! Hupsa doe mij maar een familievoorstelling, een voorstellinkje voor in de klas of de kleine zaal met twee ton erbij. Dan is die functie ook vervuld en het educatievarkentje voor de jeugd gewassen, zo heersen er opvattingen…

In het zwartste scenario blijven er slechts drie van de huidige elf BIS jeugdproducenten zelfstandig overeind en met een beetje lef van de Raad voor Cultuur en het ministerie van OCW zes? Gaan de negen FPK meerjarige jeugdgezelschappen eraan? Nog geen drie jaar geleden is vastgesteld dat jeugdtheater, jeugddans en jeugdmuziek een eigenstandige taak en functie vervullen in het kunstbeleid. Is die opvatting nu ineens badwater geworden? Ziet men die specifieke expertise van de sector niet?

Oké, u vraagt cijfers, draagvlak; u wilt efficiency en een ondernemersmentaliteit: De jeugdpodiumkunsten bereiken jaarlijks meer dan 600.000 bezoekers uit brede lagen van de bevolking. Men produceert ook nog eens voor de laagste kosten per stoel* (2005-2008 voor 36 euro). Als je de nieuwe beleidspunten van Halbe Zijlstra - educatie, participatie, ondernemerschap, internationalisering, het bereiken van kinderen en jongeren - op de jeugdsector loslaat, dan slaagt deze glansrijk op alle onderdelen.

Kinderen en jongeren hebben kunst nodig om te groeien, om verder te kijken dan hun neus lang is en om creativiteit te ontwikkelen. (Hallo, wakker worden!) Als je die basis niet blijft leggen in het onderwijs en de jonge jaren, mis je iedere basis voor welk kunst- en cultuurbestel dan ook. Blijft de vraag of ’de grote jongens’ in politiek Den Haag, de boys van de G8 en tafelsvan6 dit tijdig inzien of straks als verweesde vaders achterblijven en hun kinderen, hun publiek, definitief kwijt zijn…

Joop Kuyvenhoven - founder STIP theaterproducties en BonteHond, nu zelfstandig kwartiermaker en coach
28 maart 2011

Deze column schrijft Joop Kuyvenhoven op persoonlijke titel.
Joop Kuyvenhoven is te vinden op LinkedIn en Facebook.

Meer informatie over de jeugdtheatergezelschappen is te vinden op kijkuit.nu Zie ook het filmpje op kinderenvragenomkunst.nl en lees het artikel over het rapport pluspunten op theaterbestel.nl